www.gadulec13.pl Blog

Droga ta nie jest łatwa. Wykazuje się odwaga, męstwem i stanowi wzór rycerza dla innych. To wszystko pomaga mu osiągnąć władzę w zakonie. 
Następnie dąży do niepowodzeń krzyżaków w walkach. Przyczynia się do licznych strat: materialnych, jednostkowych, moralnych. Taki jest jego cel i dążył ku niemu, za wszelką cenę, nie zdając sobie sprawy jaką krzywdę wyrządza innym. Można by powiedzieć, że nienawiść całkowicie go zaślepia. Z czasem jego działania zostają podejrzane i ponosi klęskę. W pewnym sensie osiągnął zamierzony cel, jednak robi to wielkim kosztem fizycznym i duchowym, będąc całkowicie bezwzględny nie licz się z innymi. Poświęcił życie nie jednego człowieka w imię swych uczuć, była to jego dobrowolna i przemyślana decyzja, jednak niekoniecznie dobra.
Literatura pokazuje wiele innych „trudnych wyborów” jedne z nich są robione z chęci osiągnięcia korzyści materialnych, inne z powodów moralnych, a jeszcze inne zaślepione nienawiścią i zemstą. Podejmując jakąkolwiek decyzję musimy zwracać uwagę na to, jak ona się może dla nas skończyć i czy nasz wybór jest właściwy.

Kolejnym przykładem jest Antygona, która znalazła się w niecodziennej sytuacji. Władca państwa, a zarazem jej rodzony brat, zakazał grzebania zwłok brata. Antygona nie chciała na to pozwolić, gdyż uważała, że każdego człowieka trzeba pochować, a w szczególności członka rodziny. 
Miała świadomość, że jeśli sprzeciwi się rozkażą króla poniesie karę, jednak w imię swych ideałów oraz miłości do brata, była gotowa na wszystko. Przyłapana na grzebaniu zwłok dostała karę śmierci. Do końca żyła w przekonaniu, że postąpiła dobrze, gdyż postępując zgodnie z własnym sumieniem postępujemy prawidłowo. Decyzja z jaką spotkała się Antygona nie była łatwa, wiedziała, że może dostać karę śmierci, mimo to prawdy moralne stanowiły dla niej większą wartość. Bohater Konrad Walenrod ma również do czynienia z nieprostym wyborem, trwa on jednak dłuższy czas. Jako młody Litwin, czuje nienawiść do Niemców.
Dorastając zdobywa ideały oraz kształci swój charakter. Udaje mu się dostać do zakonu krzyżackiego, gdzie otrzymuje dobra pozycje, by w końcu zostać mistrzem zakonu.

Nasze życie składa się z ciągłego dokonywania wyborów, jedne z nich są proste inne skomplikowane. To jaką decyzje podejmiemy zależy tylko i wyłącznie od nas. W literaturze możemy doszukać się różnych zachowań bohaterów, podczas napotkania trudnego wyboru. Jedne z nich są godne naśladowania, inne natomiast nie powinny stanowić dla nikogo wzoru. Jednym z przykładów jest utwór „Makbet”, w którym jeden z bohaterów ma poważny dylemat. Pan szkocki o imieniu Makbet był szlachetnym i honorowym rycerzem, wierny królowi dzielnie walczył w imię narodu. Jednak pewnego dnia dowiedział się o planach władcy, z których wynikało, że może mieć problem z objęciem tronu. Makbet postanowił do tego nie dopuścić, całkowicie zaskakując swoją postawą przyczynił się do śmierci króla. Miał wybór, służyć mu i żyć zgodnie z własnym sumieniem oraz w godności, zapewniając bezpieczeństwo państwu, a także w dostatku materialnym jaki zapewnił mu król lub postąpić niewłaściwie z własnym dekalogiem moralnym dopuszczając się najgorszej zbrodni – morderstwa. Po przemyśleniach odważył się wybrać zło. Wybór ten, był sprzeczny z jego własnym sumieniem, jednak pycha przejęła górę nad rozumem. Zabijając króla zdobył władzę, jednak jego dalsze losy i wybory doprowadziły do porażki. Prawdopodobnie, gdyby nie sprzeciwił się sam sobie, jego losy potoczyły by się na jego korzyść.

Zdziwiony Rambrent zapytał o powód dla którego chce tutaj pozostać. Doktor w swojej odpowiedzi uświadomił mu fakt, że nie należy uciekać przed problemem. Wręcz przeciwnie trzeba mu się przeciwstawić. Ponieważ ze złem musimy walczyć! Rambrent zrozumiał swój błąd, całkowicie zmieniając swoje poglądy na ten temat. Zaczął aktywnie brać udział w niesieniu pomocy innym, zapisując się do oddziałów sanitarnych. Spędzał tam większość swojego czasu. Utrzymując kontakt listowy z ukochaną i zapewniając ją, że wkrótce się zobaczą. Przestał zważać na ryzyko zarażenia się śmiertelną chorobą. Ta bezinteresowna pomoc stanowiła dla niego najwyższą wartość. I udało mu się wytrwać tak do końca epidemii, gdzie po otwarciu bram miasta wreszcie spotkał się ze swą ukochaną.
Opierając się na tym przykładzie doskonale zauważamy przemianę poglądów oraz prawd moralnych. Przyczyny tych zmian mogą być różne. W tym przypadku metamorfoza okazał się być jak najbardziej pozytywna i jestem zdania, że powinna stanowić wzór do naśladowania dla nie jednego człowieka.

Począwszy od legalnych poczynań; kontaktował się z władzami miasta, próbując wytłumaczyć, iż w mieście jest tylko przypadkowo i niema nic wspólnego z mieszkańcami. Żył w przekonaniu, że ten problem go nie dotyczy i ma pełne prawo powrotu do swojego kraju, gdzie czekała na niego narzeczona.

Jednak władze miasta nie dały mu zgody na wyjazd. Zdesperowany dziennikarz, postanowił szukać nie legalnych sposobów. Zaprzyjaźnił się z Doktorem Reiux który umożliwił mu emigracje z miasta. Doktor zapoznał go z jednym ze strażników pilnujących bram Oranu, który miał umożliwić mu ucieczkę nocą, jednak za pomoc musiał zapłacić znaczną sumę; jednak nie było to dla niego ważne, za wszelką cenę chciał wrócić do swojej ukochanej. A także uciec przed epidemią która pogrążyła już za sobą setki ofiar. Rambrent nie zastanawiał się czy powinien pomóc mieszkańcą w walce z chorobą. Myślał tylko o powrocie do dziewczyny którą tak bardzo kochał. Możliwe, że miłość była przyczyną tego zaślepienia. Jednak jedno zdarzenie przyczyniło się do zmiany myślenia dziennikarza. W ostatnią noc przed ucieczką spotkał się z dr. Rieux, zaproponował mu wydostanie się z miasta. Jednak doktor wolał pozostać w mieście.

Na początku chciałbym wyjaśnić czym jest metamorfoza. Z naukowego punktu widzenia jest to przemiana zwierząt np. z postaci larwy do dorosłego osobnika. Natomiast w przypadku człowieka może być to zmiana poglądów, postępowania, lub zmiana prawd moralnych.
W lekturze „dżuma” możemy zauważyć metaforyczna przemianę człowieka. Jeden z bohaterów tego utworu, dziennikarz Rambrent zmienił swoje podejście do problemu z jakim miał doczynienia. Pojechał do miasta Oran, aby sporządzić notatkę dziennikarską na temat żyjących w nim mieszkańców oraz sposobu funkcjonowaniu miasta. Podczas jego pobytu wybuchła epidemia dżumy, która spowodowała kwarantannę całego miasta. Żadna osoba przebywająca w tym czasie w Oranie nie mogła się z niego wydostać. Rambrent próbował wiele sposobów aby opuścić to miasto.